De Nieuwe Contrabas

- vanaf 11 juni 2020 -

029 – De Nieuwe Contrabas podcast – De drie G’s, Gorman, Gario & Grunberg

Hans en Chrétien laten hun licht schijnen over de nieuwste roman van Arnon Grunberg, De dood in Taormina, alsook over zijn politieke droom van elke burger een zigeuner te maken. Daarnaast wordt er ingezoomd op Quinsy Gario’s gedaante als NRC-recensent, op een leerzaam boek over de nog altijd stroeve Oost-West-relaties en op het literaire essay Eenzaamheid in eindeloos meervoud van Lodewijk Verduin, over het oeuvre van Jeroen Brouwers. Luister, like & abonneer.

028 – De Nieuwe Contrabas podcast – Brusselmans au sérieux

Waarin Herman Brusselmans zijn oeuvre, schrijfgewoonten en nieuwste literatuurgeschiedenis verdedigt, ongewoon serieus voor zijn doen. Verder aandacht voor de pikante ‘Actie Eigen Schrijvers Eerst’ (AESE) van Gerbrand Bakker, voor Maarten ’t Hart en Herman Koch alsmede voor een boek over de Limburgse succesgroep ‘Pussycat’. En dan is de rubriek ‘Tommy’ ook nog terug! De poëzie in deze aflevering is van Yehuda Amichai (die Chrétien per ongeluk maar wel consequent Yehudi noemt). Luister, like & abonneer.  

Week 35

De liefde moet van twee kanten komen. Het leven ook.

‘De eerste keer dat trilobieten in het sediment verschijnen definieert de basis van het Atdabanien, ongeveer halverwege het Onder-Cambrium (521 miljoen jaar geleden).’

De jonge man die voor de deur van de supermarkt staat te kijken op zijn telefoon. Er vormt zich een rij. Niemand die iets zegt of doet. We wachten tot hij klaar is met naar zijn telefoon kijken.

Een app van iemand die in een hotel op me ligt te wachten. Lees verder

027 – De Nieuwe Contrabas podcast – Links vuur

Hans en Chrétien ontdekken gezamenlijk hoezeer hun linkse hart nog klopt. Verantwoordelijk voor die ervaring is de roman Strijd en metamorfose van een vrouw van Edouard Louis en het pamflet Pandemocratie van de radicale hoogleraar Willem Schinkel. Verder dalen ze met Maximaal René Huigen af in de krochten van de jaren tachtig. Het decennium waarin, aldus Huigen, ‘ironie omsloeg in cynisme’. Luister, like & abonneer.

Week 34

‘De kleurrijke omslag van de nieuwste bundel van Willem Thies Mijn zoon hij zegt is gemaakt door de elfjarige zoon van de dichter.’

Nieuwe bundel wordt nieuwste bundel. Nieuwste bundel wordt waarschijnlijk recente of, beter, meest recente bundel.

nu komen ook de kooien van de poëzie
weer open voor het gedierte van miró
een vlo een lekkerkerker en een julikever
raken met hun tentakels in de taal

Het dichterschap zal binnenkort te beleven zijn in een sociale werkplaats.

Hopelijk heeft de buschauffeur geen corona, maar gewoon longkanker of zo. Lees verder

Addendum: Introductie; een Turkse man die een hap van mijn macaroni nam

Het is introductie in Nijmegen. Overal groepjes jongeren – de eerste dagen dacht ik steeds, waar gaan al die kinderen toch heen, en toen pas viel het kwartje. Het is dan ook 38 jaar geleden dat ik zelf introductie had. Twee lange, lange weken, waarna ik met de trein terugreisde naar mijn ouderlijk huis, om bij te eten en de was te doen. Ter hoogte van Venlo vroeg een man die tegenover me zat: ‘Heb je soms gevochten?’ Lees verder

026 – De Nieuwe Contrabas podcast – Verlaat de samenleving, adviseert Tao Lin

Hans en Chrétien bespreken de treurnis van het literaire tv-programma ‘Brommer op zee’, het aftandse rumoer rond Astrid Roemer alsmede het heengaan van K. Schippers. Verder tippen zij de ontroerende roman Leave society van Tao Lin en Karsten Dusse’s volvette thriller Mindful moorden. Daarnaast gaat in de Vestdijk-reeks Pastorale 1943 bij Chrétien en Rob van Essen onder het vergrootglas. Geen ‘Tommy’ dit keer, want Tommy is nog met vakantie. Luister, like & abonneer.

Week 33

Ik denk aan de schrijver die niet kon schrijven. Toen hij drie boeken vol had geschreven, zakte hij als een cactus die te veel water heeft gekregen in elkaar.

Ik denk aan de vrouw van de schrijver die niet kon schrijven. We zaten in de bus naar Denemarken, begin jaren negentig. We waren verliefd op elkaar zonder het door te hebben. Ik had het in elk geval niet door.

De schrijver die niet kon schrijven (en niet meer schrijft) was min of meer bevriend – voor zover die schrijver met iemand bevriend kon of kan zijn – met iemand die ik op televisie aan het bekijken ben.

‘Wat vind jij daar nou van, Janine?’ Lees verder

Vestdijks meesterschap begint waar de taal nog geen taal is

Simon Vestdijk is een groot schrijver, vinden de mensen die van Vestdijk houden. Nu ik samen met Rob van Essen romans van Vestdijk bespreek voor de DNC podcast, kan ik dat van harte bevestigen. Simon Vestdijk is een groot schrijver. Soms beginnen zijn boeken een beetje stroef, dat moet gezegd. Is hij eenmaal op gang, meestal na een bladzijde of 10, 20, dan krijgen het vertel- en schrijfplezier de overhand en kun als lezer gelukzalig achterover zakken in de leesstoel. Lees verder

« Oudere berichten

© 2021 De Nieuwe Contrabas

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑