De Nieuwe Contrabas

- vanaf 11 juni 2020 -

Pagina 3 van 19

023 – De Nieuwe Contrabas podcast – Glijvlucht Verhulst

Is Dimitri Verhulst – ‘het grootste talent van zijn generatie’ – gedoemd steeds slappere boeken te schrijven? Hans en Chrétien komen met een tussentijdse diagnose. Verder aandacht voor dichteres Marjolein van Heemstra die spuwt op de poëzie van de miljardairsruimtevaart, en voor Ilja Leonard Pfeijffer die de moord op Peter R. de Vries in een rammelend vers vangt. Maar gelukkig is er Abe de Vries met het prachtige gedicht ‘Een warm wak altijd’, een keer in het Fries en een keer in het Nederlands, gedeclameerd door een aangedane Chrétien.

022 – De Nieuwe Contrabas podcast – Balci gevecht

Hans en Chrétien verschillen hartstochtelijk van mening over de nieuwe roman van Erdal Balci, De gevangenisjaren. Daarnaast besprekingen van Olijven moet je leren lezen van Ellen Deckwitz en de verzamelde werken van het bijna vergeten, Vlaamse fenomeen Jo Govaerts. En verder een interview met een jongere die veellezer is, Reneé Minten, alsmede het ragfijne slotakkoord van een splinternieuwe ‘Tommy’. Luister, like en abonneer.

021 – De Nieuwe Contrabas podcast – Dubbeldik zomernummer met Kluun

In een ongekend enthousiast gesprek legt bestsellerkoning Kluun uit hóe hij schrijft. En welke onzekerheden hem soms nog tarten. Verder wijden Hans en Chrétien enkele gedachten aan het Boekenweekgeschenk van Hannah Bervoets, aan kunstenaar Jeff Koons en aan voormalig dichter des vaderlands Ester Naomi Perquin. Chrétien brengt een nieuwe ‘Tommy’ en bespreekt met Rob van Essen de Vestdijkroman ‘De verminkte Apollo’. Half juli zijn we weer terug! Luister, like en abonneer.

Jacques Anquetil en de eenzaamheid

Mensen met een (te) groot talent zijn eenzaam. Ze begeven zich op terrein waar niemand anders, of bijna niemand anders, kan komen. Misschien weten of beseffen ze dat niet, maar het is wel waar. Die eenzaamheid bepaalt en doordringt hun leven. Zelfs als ze altijd omringd zijn door andere mensen, staat die eenzaamheid als een muur tussen de getalenteerde en de rest van de wereld.

Topsporters, acteurs, kunstenaars, – als ze zich op een bepaald niveau begeven, valt de begroeiing weg en wordt het landschap kaal, de lucht ijl. En de wereld vindt dit niet gezellig. Eenzaamheid én een groot talent hebben is onverdraaglijk, behalve als de eenzame getalenteerde ‘een verhaal’ heeft en zich gemakkelijk laat bewonderen door de mensen die hem willen bewonderen. De eenzame getalenteerde moet af en toe op een gewoon mens lijken, anders is er niks aan. Lees verder

020 – De Nieuwe Contrabas podcast – De Tommy paradox

Hans en Chrétien voelen iets bij het overlijden van zkv-uitvinder A.L. Snijders, zij het niet zoveel dat er tranen vloeien. Verder bespreken ze het pas verschenen boek Derksen en de holocaust-roman Het eigenlijke van Iris Hanika. Ine Boermans legt uit hoe ze schrijft en in de populaire rubriek ‘Tommy’ komt een fundamentele paradox van deze succesauteur ter sprake. Luister, like en abonneer.

019 – De Nieuwe Contrabas podcast – Houellebecq Hollandaise

Hans en Chrétien bespreken Ramkoers, de debuutroman van Houellebecq-vertaler Martin de Haan. ‘Hij kan schrijven, maar…’ . Verder is er aandacht voor de straffe literatuuropvatting van de Amerikaanse schrijfster Ottessa Moshfegh, de nieuwe A.F. Th. Van der Heijden en de onbekende koning van de landschapsbeschrijving, Tim Robinson. Naast een geniale ‘Tommy’. Luister, like en abonneer.

018 – De Nieuwe Contrabas podcast – Lelijke mensen

Libris-winnaar Rob van Essen benoemt Simon Vestdijk tot een meester in het schetsen van lelijke mensen: ‘Die zie je steeds minder in de hedendaagse literatuur.’ Daarnaast bespreken Hans en Chrétien het experimentele proza van Bluets (Maggie Nelson), de jaarlijkse polonaise van de Boekenweek en gaat de nieuwste NRC-column van Tommy weer onder het hakblok. Waarschuwing: Robs geluid is kwakkelend, maar wordt gaandeweg beter. Luister, like en abonneer.

Teruggevonden gedicht uit ‘Oudegracht’ (2011)

UTRECHT, BEMUURDE WEERD

Brak je mij het hart maar, dan had ik tenminste
redenen om toorn of wraak van stal te halen.
Een wens van niks, maar helpen doet het wel. Hier ligt
Utrecht, achter ons. Ik geef je mijn recente
kladschrift. Een groots bedoeld gebaar. Mislukt
en deels misplaats. Maar niet verkeerd. Het zijn
rommelingen van het hart. Droedels bij de tocht.
Straks wandelen we, hopelijk nog samen, weg.

Het zijn ook de omstandigheden. Met
uitzicht op een rustig leven, zwijgt het hart.
Breek het niet open. Laat het kloppen wat het doet.
En kijk niet om. Kijk niet vooruit. Het is alleen maar
ruis. Sluit je ogen. Wat er ook gebeurt, ik
sta met open armen waar ik sta.

© Chrétien Breukers

Joseph Roth, 82e sterfdag

Vandaag 82 jaar geleden stierf Josep Roth. Zijn laatste roman was ‘Die Kapuzinergruft’, met de mooie slotregels:

Der Morgen graute über den wildfremden Kreuzen. Ein leiser Wind ging und schaukelte die greisen Laternen, die noch nicht, in dieser Nacht nicht, erloschen waren. Ich ging durch leere Straßen, mit einem fremden Hund. Er war entschlossen, mir zu folgen. Wohin? – Ich wußte es ebensowenig wie er.
Die Kapuzinergruft, wo meine Kaiser liegen, begraben in steinernen Särgen, war geschlossen. Der Bruder Kapuziner kam mir entgegen und fragte: »Was wünschen Sie?«
»Ich will den Sarg meines Kaisers Franz Joseph besuchen«, erwiderte ich.
»Gott segne Sie!« sagte der Bruder, und er schlug das Kreuz über mich.
»Gott erhalte …!« rief ich.
»Pst!« sagte der Bruder.
Wohin soll ich, ich jetzt, ein Trotta? …

Ja, waarheen? Dat weten we tot op vandaag niet. Trotta en Roth konden nergens heen. In dit slot klinkt het ontroerende ritueel door dat bij de Kapuzinergruft plaatsvindt als een Habsburgse vorst sterft. Drie keer wordt er aangeklopt en pas op het laatst, als de vorst is teruggebracht tot een sterfelijk en zondig mens, mag hij de eeuwigheid in. Zie bijgaand filmpje, waarin Otto von Habsburg het toegangsritueel doorstaat.

017 – De Nieuwe Contrabas podcast – Circus Lecompte

Openhartig gesprek met het Vlaamse fenomeen Delphine Lecompte over haar schrijverschap en serieuze auteurs die meestal het middelmatigst zijn. Verder bespreken Hans en Chrétien Traktaat van de zon van Martijn Benders en De saamhorigheidsgroep van Merijn de Boer, verliezend Libris-genomineerde, maar winnaar van de BNG Bank Literatuurprijs. Luister, like en abonneer.

« Oudere berichten Nieuwere berichten »

© 2021 De Nieuwe Contrabas

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑