Het is zover… De donatiecampagne gaat nu écht van start met een speciale jingle. Verder besprekingen van ‘De hooier’ van Ricus van de Coevering, ‘De Huisvriend’ van Heleen Debruyne en in de Vestdijk-rubriek staat dit keer ‘Ivoren wachters’ centraal. Chrétien geeft literatuurpaus Onno Blom een haal over de neus en de eerste luisteraars die ‘de Tommy’ terug willen melden zich. Luister, like & abonneer.
Aan bod in deze afdeling komen: De hooier, Ricus van de Coevering, De huisvriend, Heleen Debruyne, Ivoren Wachters, Simon Vestdijk en Roem is een slang van Vasili Rozanov.
Podcast: Play in new window | Download (Duration: 59:19 — 81.5MB)
Leergierig Vestdijk-lezer Rob van Essen bekent vochtige ogen te hebben gekregen bij lezing van diens roman ‘De koperen tuin’. Hans en Chrétien zijn na enkele kwellende leeservaringen eindelijk weer enthousiast, ditmaal over ‘Deuntje’ van de Guatemalteekse schrijver Eduardo Halfon. Verder hilarische bespiegelingen over het Hilversumse Mediapark, het verschijnsel boekpresentaties en een al of niet misgelopen carrière als cabaretier. Luister, like & abonneer.
Hans en Chrétien bespreken de treurnis van het literaire tv-programma ‘Brommer op zee’, het aftandse rumoer rond Astrid Roemer alsmede het heengaan van K. Schippers. Verder tippen zij de ontroerende roman Leave society van Tao Lin en Karsten Dusse’s volvette thriller Mindful moorden. Daarnaast gaat in de Vestdijk-reeks Pastorale 1943 bij Chrétien en Rob van Essen onder het vergrootglas. Geen ‘Tommy’ dit keer, want Tommy is nog met vakantie. Luister, like & abonneer.
Simon Vestdijk is een groot schrijver, vinden de mensen die van Vestdijk houden. Nu ik samen met Rob van Essen romans van Vestdijk bespreek voor 
Samen met Chrétien bespreekt Libris-winnaar Rob van Essen Simon Vestdijks vroege roman Meneer Visser’s hellevaart, een boek vol kleingeestigheid en sadisme dat de wenkbrauwen van ‘sensitivity readers’ nu wellicht zou doen fronsen. Verder bespreken Hans en Chrétien de manuscriptenstop, een nieuwe literaire prijs en de vastberaden vrijheidsdrang in Lale Güls Ik ga leven. Ook is er weer een nieuwe ‘Tommy’. Luister, like en abonneer.
Tijdens het uitpakken van mijn boeken kom ik erachter dat ik best veel van Vestdijk heb. Als je de manier waarop mijn bibliotheek de laatste tien jaar heeft gezworven in ogenschouw neemt: een redelijke prestatie. De redding van Fré Bolderhey, Meneer Visser’s hellevaart, De koperen tuin – alle titels maken de lust tot herlezen wakker. Vestijks oeuvre is geen gebergte, het is een park waarin je rond kunt lopen, en soms moet je even klimmen. Tijdens de wandeling val je van de ene verbazing in de andere. Zó goed geschreven. Zó goed verteld. Inzicht. Stijl. Gevoeligheid. Hij dreigt vergeten te worden, zegt men, maar ik ken best veel mensen die af en toe een boek van Vestdijk lezen. Ligt dat aan mijn bubbel of valt het met dat vergeten-zijn wel mee? Voor de mensen die nog niet into Vestdijk zijn: 
Recente reacties