Hans en Chrétien bespreken onder meer hun onnavolgbare leespraktijk (vooral het tijdgebrek en de selectie), de eeuwige vergankelijkheid van de literaire top-lijstjes, de activistische kreet van een literaire hoofdredacteur en het tenenkrommende theater van Eus Boekenclub. De bespreking gaat over ‘Het koor van de 300 moordenaressen’ van Willem du Gardijn en Chrétien tipt de bundel ‘Geen recept’ van Peer Hommel. Luister, like & abonneer.
Podcast: Play in new window | Download (Duration: 41:14 — 56.6MB)
Hans en Chrétien becommentariëren het rumoer rond niet-verschenen biografieën, fileren de laatste strapatsen van het machtige verschijnsel Eus en komen nog even terug op VPRO Boeken. Besprekingen zijn er van ‘Mannen in de zon’ (Ghassan Kanafani) en ‘Mijn moeder lacht’ (Chantal Akerman). Verder een preview op wat er 15 maart tijdens het Boekenbal staat te gebeuren. Luister, like en abonneer.
Hans en Chrétien strijken neer in de meest sfeervolle vestzak-zaal van Nederland, die van het door Carel Helder beheerde 
Sophie Hermans is een politica. Als politiek en literatuur op elkaar botsen, verandert de literatuur in Dresden na het bombardement van 1945. Of actueler: in Bakhmut een week geleden. Hermans was de politicus die ons zou bijstaan om ‘het lezen te vieren’ – deze punchline spreekt Eus een paar keer per aflevering uit, om alle kritiek op zijn achteloosheid en povere voorbereiding bij voorbaat te ontkrachten. Hij is toch iets aan het vieren? Namelijk: het lezen! Nou dan. Dat dit via de fractieleidster van de meest harteloze, neoliberalistische partij van Nederland loopt, boeit hem niet. 
Eus had gisteren zijn vestimentaire frivoliteiten laten varen. Hij droeg bontkraag noch capuchon. Hij droeg een saliegroen jack van de Beversport. Daarin gehuld stond hij aan het begin van de uitzending te shinen voor het Burgerweeshuis. Het gedicht dat hij uit het minibiebje toverde was zogenaamd geschreven door een kind van zeven en waarschijnlijk dus van Eus zelf.
Je kunt veel over Eus zeggen, en ook veel lelijks, maar gevoel voor humor heeft hij op een of andere manier wel. Gisteren droeg hij geen jas met een bontkraag. Hij droeg een jas met een capuchon. En niet een kleine capuchon, nee, een ENORME capuchon, groot genoeg om zijn hoofd helemaal in te verbergen. Van schaamte, om dat liefdeloze programma ‘over lezen’ dat hij maakt. Toch ben ik om. Ik heb alles bekeken, ook de kritiek op 
Hans en Chrétien proberen de literaire actualiteit van de laatste weken ‘in te halen’, met bekende ingrediënten als Brommer Op Zee, Eus, Connie Palmen, het prijzencirus en Tobi Lakmaker. Verder buigen ze zich over Jan van Mersbergen’s lijvige boek ‘Carnaval’, een bewust oeverloze verhandeling over het gelijknamige volksfeest en het pas verschenen ‘Verzameld proza’ van Franz Kafka, een auteur die je bij elke lezing onderhuids weer even laat weten dat hij de meester is. Luister, like en abonneer.
Recente reacties