- vanaf 11 juni 2020 -

Tag: Jeroen Brouwers

029 – De Nieuwe Contrabas podcast – De drie G’s, Gorman, Gario & Grunberg

Hans en Chrétien laten hun licht schijnen over de nieuwste roman van Arnon Grunberg, De dood in Taormina, alsook over zijn politieke droom van elke burger een zigeuner te maken. Daarnaast wordt er ingezoomd op Quinsy Gario’s gedaante als NRC-recensent, op een leerzaam boek over de nog altijd stroeve Oost-West-relaties en op het literaire essay Eenzaamheid in eindeloos meervoud van Lodewijk Verduin, over het oeuvre van Jeroen Brouwers. Luister, like & abonneer.

Schrijven als Martin Bril – of niet; en hoe werkt dat eigenlijk?

Sommige schrijvers heb ik bewonderd en die bewondering is weggetrokken. Als mist, of als de damp die van pannen op het fornuis afslaat. Eerst is de mist er nog en dan schijnt de zon overal doorheen. Eerst hangt je kamer vol met damp, je ruikt een verhevigde eetgeur, en daarna (als je even wat anders hebt gedaan) is de kamer net zo helder en geurloos als een kwartier of twintig minuten eerder. Lees verder

L.H. Wiener en de angst voor de dood

Zeeangst, zo heet de nieuwe roman van L.H. Wiener. De auteur, inmiddels 75 jaar oud, zou de grand old man van de Nederlandse literatuur zijn, maar de Nederlandse literatuur is no country for old men. Die hebben hun tijd gehad en moeten hun oeuvre uitzingen in relatieve eenzaamheid. Alleen Remco Campert heeft nog een godgelijke status. Campert is echter een grand old boy-ish figurine en geen oude man. En Jeroen Brouwers is onderhevig aan de Brouwers-paradox: hoe slechter de boeken die hij schrijft worden, hoe meer roem hem toevalt. Lees verder

© 2021 De Nieuwe Contrabas

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑