- vanaf 11 juni 2020 -

Tag: Gerrit Komrij

135 – De Nieuwe Contrabas podcast – De niet zo stoute Anton Dautzenberg

Hans en Chrétien hebben het over de boekpresentatie van Hans’ z’n kersverse interviewbundel Vrijheidsvuur in de Rotterdamse boekhandel Donner, over de nieuwste column van Tommy Wieringa en over het menselijk tekort als bedreigde bron van literatuur. Besprekingen zijn er van de libertijnse roman De vijf (Anton Dautzenberg) en van Else Böhler, Duits dienstmeisje (in de Vestdijk-reeks van Chrétien en Rob van Essen). Tot slot tipt Hans Gerrit Komrij’s heruitgegeven novelle De pagode. Luister, like en abonneer.

Hans en Chrétien lezen voor deze aflevering De vijf van A.H.J. Dautzenberg. Rob van Essen en Chrétien buigen zich over Else Böhler, Duits dienstmeisje van Simon Vestdijk. Hans tipt De pagode van Gerrit Komrij en schreef zelf Vrijheidsvuur – een bundel interviews waarin hij de fakkel des vrijheids verder draagt. Voor de echt dapperen: de columns van Tommy Wieringa staan hier.

Een spook waart door de letteren – het spook dat Onno Blom heet

Een spook waart door de letteren – het spook dat Onno Blom heet. Gisteren verscheen het op televisie, tijdens de talkshow van Khalid & Sophie. Het is een middenstandsspook, dat overal waar het komt zijn winkeltje uitvouwt, om vervolgens te beginnen met het eindeloos aanprijzen van de meegebrachte fijne literaire waren. De winkel van Spookje Blom heeft een aantal filialen, een cluster van naamloze vennootschappen en andere rechtsvormen die een onontwarbaar netwerk vormen, een netwerk waarin alleen Spookje Blom de weg weet. Lees verder

22 februari 2021: 125e geboortedag Paul van Ostaijen

Dit is een herpublicatie van een stuk, bij gelegenheid van Paul van Ostaijens 125e geboortedag vandaag.

Ik ken iemand die Paul van Ostaijen spaart. Mensen die boeken van schrijvers sparen, lezen niet. Tenminste, dat denk ik altijd. Lezen houdt maar van kopen af, zegt die vriend altijd. Het heeft jaren geduurd voordat ik die uitspraak thuis kon brengen. Pas na lezen van Verzonken boeken van Gerrit Komrij viel bij mij het kwartje: ‘De bibliofiel leidt een deerniswekkend bestaan. Geen sprank hoop dringt ooit in zijn leven door. Hij is een toonbeeld van geestelijke stilstand. Hij leest nooit eens een boek. Want lezen houdt maar af van kopen.’ Lees verder

Gedicht van 14.2.2021: Liefde van Gerrit Komrij

Toen mijn jongste dochter een jaar of zes was, kende ze dit gedicht van buiten. Soms begon ze het te declameren, bijvoorbeeld als we bezoek hadden. Dan zeiden mijn ex en ik dat ze nu eenmaal voorlijk was, die kleine. Natuurlijk had ik het haar geleerd, voor het effect; net als ‘Dinska Bronska’ van gisteren trouwens. Ze had iets met gedichten. Ze hield ervan. Voordat ze ging slapen, bladerden we altijd even door een bloemlezing.

In een interview met Trouw van gisteren, zei Ingmar Heytze: ‘Kinderen en poëzie gaan sowieso goed samen, het zijn de volwassenen die meestal de drempels opwerpen.’ Dat klopt. Kinderen begrijpen gedichten, ze interpreteren ze zonder ze kapot te maken. Lees verder

Gedicht van 10.1.2021: Januari van Folgóre da San Gimignano

Ergens in het begin van de veertiende eeuw schreef een dichter van wie we bijna niets weten een twaalftal gedichten bij de maanden, twaalf kalenderbladen. De gedichten zijn in onze literatuur terechtgekomen en er nog steeds niet uit verdwenen; de vertaling hieronder is van Frans van Dooren. Af en toe duikt er eens een liefhebber van zijn werk op, zoals Leen Huet, die in 2011 over zijn werk blogde. Hij heette Folgóre da San Gimignano. Lees verder

Oude helden in een mooi nieuw jasje

De auteur die tegen de vleug instrijkt, hoort in de literatuur. Hij is yin en de brave auteur is yang. Of andersom. De auteur die niet gezellig meedoet, brengt de wereld vol standaardteksten en ego’s in balans. Een literatuur zonder tegendraadsheid is een bijna-dode literatuur. Daarom is de literatuur ook bijna dood. De yin is eruit verdwenen. Of de yang. Lees verder

De Tour de France (2)

Terribilità

De jongen is een grijze filosoof.
De knieën zijn de zetel van de wijsheid.
De Noordpool herbergt menige korenschoof.
In de Sahara heerst de grote ijstijd.

Een padvinder beheert het labyrint.
De sfinx kijkt vol begrip de wereld in.
De hemelgod is een driejarig kind.
De wereldondergang is het begin.

De olifant danst op het slappe koord.
De stier is meer dan zeven maanden drachtig.
De veldmuis heeft een tijgerkat vermoord.
De seksualiteit is mooi en prachtig.

© Gerrit Komrij Lees verder

© 2024 De Nieuwe Contrabas

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑